پنجشنبه, ۲۷ آذر ۱۳۹۳

exenatide انتخابی برتر نسبت به گلارژین

تجویز هفتگی Exenatideنسبت به تجویز خوراکی آنتی دیابتیک یا انسولین گلارژین بیشتر HbA1Cرا پایین می آورد.این دردیابت تایپ ۲ در ۲ مقاله Trialراندوم تحقیق شد.

تجویز هفتگی Exenatideنسبت به تجویز خوراکی آنتی دیابتیک یا انسولین گلارژین بیشتر HbA1Cرا پایین می آورد.

این دردیابت تایپ ۲ در ۲ مقاله Trialراندوم تحقیق شد.

the American Diabetes Association (ADA) 70th Scientific Sessions.

Duration2 : 26 هفته مقایسه تجویز هفتگی Exenatide( Byetta:Amylin and Lilly) با sitagliptin( Januvia:Merck and Co) یا pioglitazoone(Actos) ایندو داروی اخر بعنوان همراه متفوورمین در دیابت تیپ ۲ تجویز میشوند.

دکتر Richard M. Bergenstalرئیس قسمت طب و علوم ADAو مدیر اجرایی مرکز بین المللی دیابت در Park Nicolletواقع در ایالت مینه سوتا این مطالعه را ارائه کرد – نتایج بقرار زیر بود : بیمرانی که exenatideمصرف کردند – کاهش ۵/۱٪ در HbA1Cنشان دادند ( ۹۵% و فاصله اطمینان ۷/-۱ تا ۴/۱-) . این از میزان تاثیر داروهای sitagliptin( 0.9%;95% CI, -1.1 to -0.7) یا pioglitazone( – 1.2%;95% CI, -1.4 to -1.0)

Duration 3: دکتر Michaela Diamantاستاد طب در دانشگاه VUآمستردام – هاند- این مطالعه را ا رائه دا د.

۲۶ هفته مقایسه تجویز هفتگی exenatideبا تجویز روزانه انسولین گلارژین( Lentus; Sanofi- Aventis)

بیمارانی که exenatide مصرف کرده بودند کاهش ۵/۱٪ در HbA1C( SE=0.05) شد- در مقابل در بیمارانی که انسولین گلارژین روزانه گرفته بودند کاهش ۳/۱٪ ( SE= 0.05) نشان دادند.

در هر دو مطالعه بیمارانی که exenatideمصرف کرده بودند – وزن بیشتری نسبت بیمارانی که داروهای ذکر شده را مصرف کرده بودند- از دست داده بودند . و هیچ مورد از هیپوگلیسمی قابل توجه در تمام داروای ذکر شده دربالا دیده نشد.

این دو مطالعه Durration2و Duration3در مجله لانست – ۲۶ ژوئن منتشر شد .

این دارو میتواند از عووارض ماکرئئاسکولار ومیکروواسکولار جلوگیری کند- باعث کاهش مورتالیتی میشود- و دردسترس وارزان می باشد.

Duration 2 : مقایبسه exenatideبا sitagliptinیا pioglitazone

در Duration 2تعداد ۱۷۰ بیمار با دیابت تایپ ۲ بطور اتفاقی انتخاب شدند تا هفته ای یکبار و ۲mgتزریق exenatide بعلاوه روزی یکبار پلاسبو دریافت کنند. – همچنین ۱۷۲ بیمار بطور اتفاقی انتخاب شدند تا درمان خوراکی sitagliptinیکباردرروز بعلاوه پلاسبو هفته ای یکبار دریافت کنند . و ۱۷۲ بیمار بطور اتفاقی انتخاب شدند تا روزی یکبار pioglitazole 45mgبعلاوه پلاسبو تزریقی هفته ای یکبار دریافت کنند . بیماران دیابتی نوع ۲ – از ۷۲ مرکز ( ایالات متحده- هند ومکزیک ) داوطلب بودند- میزان پایه HbA1C این دومطالعه ۸٫۵%( SD,1.1) بود که بالاتر از میزان استاندارد ADAیعنی ۷٪ بود. متوسط گلوکوز پلاسما در این دو مطالعه ۱/۹ میلی مول ( SD, 2.6) و متوسط وزن ۸۸کیلوگرم ( SD , 20.1) بود.

دراین مطالعه ۱۶۰ بیمار exenatideگرفتند و ۱۶۶ بیمار sitagliptinو ۱۶۵ بیمار pioglitazoleدریافت کردند.

تفاوت در میزان کاهش HbA1Cبین exenatideو sitagliptine” -0.6″ و ترجیحا به سمت exenatideبود( برای exenatide: 95٪ و فاصله اطمینان : -۰٫۹ to -0.4 و p<0.0001) و تفاوت بین exenatideو pioglitazole-0.3(95٪ وفاصله اطمینان -0.6 to -0.1 و p= 0.165)

بیمارانی که exxenatideگرفتند متوسط کاهش وزن ۲٫۳kg( 95٪:و CI-2.9 to -1.7)داشتند- در مقایسه باkg-0.8برای مصرف کنندگان sitagliptin( 95٪ و CI-1.4 to -0.1) { اختلاف : –۱٫۵kgو ۹۵٪ و CI -2.4 to -0.7; p= 0.0002 } و بیمارانی که pioglotazoleگرفتند افزایش وزن ۲٫۸kg( 95٪ : CI ,2.2 to 3.4 ) { اختلاف -۵٫۱ kg;و ۹۵%;CI -5.9 to -4.3; p< 0.0001)

Exenatideوsitagliptinبترتیب در ۲۴٪ و ۱۰٪ موارد با تهوع همراه بودند. و بترتیب در ۱۸٪ و ۱۰ ٪ موارد با اسهال همراه بودند . pioglitazoleدر ۱۰٪ موارد با عفونت دستگاه تنفسی فوقانی و ادم محیطی در ۸٪ موارد همراهی داشتند.

Duration 3: مقایسه exenatideو انسولین گلارژین

دوره مطالعه ۲۶ هفته ودر بزرگسالان دیابتی نوع ۲ که علیرغم ۳ ماه در یافت داروی ضد دیابت اندکس گلیسمیک پایینی داشتند -انجام گرفت

حجم نمونه ۴۵۶ از ۷۲ مرکز در ایالات متحده و پورتوریکو و اتحادیه اروپا و روسیه و استرالیا وکره و تایوان و مکزیک به مطالعه واردشدند. اینها exenatide 2 mg هفته ای یکبار یا انسولین گلارژین با دوز شروع ۱۰ IUروزاانه – با هدف حفظ گگلوکوز در محدوده ۴ تا ۵٫۵ بعلاوه رژیم دیابتی دریافت کردند. بیمارانی که وارد مطالعه میشدند توسط مراکز درمانی کشور مربوطه روی متفورمین( ۷۰٪ بیماران) ویا ممتفورمین بعلاوه یک سولفونیل اوره ( ۳۰٪ بیماران) قرار داده شده بودند-

مثل مطالعه Duration2هدف این ممطالعه نیز مشاهده تغییر HbA1Cاز میزان پایه بود .

۲۲۸ بیمارکه exenatideگرفتند و ۲۲۰ بیماری که انسولین گلارژین گرفتند تحت بررسی برای افیکیسی قرار گرفتند- در هفته ۲۶ ممتوسط اندازه HbA1Cدر بیمارانی که exenatideمصرف کردند نسبت به بیمارانی که sitagliptinمصرف کردند بیشتر کاهش یافت .

در هفته ۸ از شروع مطا لعه exenatideبیشتر HbA1Cرا کاهش داد – و این تفاوت با دیگر داروها تا پایان مطالعه ادامه داشت . اختلاف درمان در هفته ۲۶ : -۰٫۱۶ ( SE, 0.07) و ترجیحا برای exenatide( 95٪ و CI -0.29 to – ۰٫۰۳ , P= 0.017)

بعلاوه ۶۰٪ بیماران که exenatideدریافت کرده بودندو ۴۸٪ بیمارانی که انسولین گگلاارژین دریافت کرده بودند – HbA1Cآنها زیر ۷ بود { P= 0.004} .

بیمارانی که exenatideمصرف کرده بودند – ۲٫۶kgکاهش وزن و بیمارانی که انسولین گلارژین دریافت کرده بودند ۱٫۴kg( p<0.001) کاهش وزن داشتند . انسولین بهر حال همراه کاهش بیشتر سطح گلوکوز سرم نیز بود ( اختلاف درمانی 0.6 m/mol; 95% CI 0.2 to 1.0 p= 0.001)

عوارض بالینی : عوارض در تمام گرو ها شبیه هم بود- البته بیمارانی که exenatideگرفته بودند – افزایش ضربان قلب قابل توجه ولی با شیوع کم – بمیزان ۷۵ تا ۷۹ دردقیقه پیدا میکردند- در بیماران مصرف کننده انسولین این افزایش ضربان اتفاق نیفتا د .

American Diabetes Association 70th Scientific Sessions. Presented June 26, 2010.
Lancet. 2010;375:2198-2199, 2234-2243

موضوع : مطالعات پزشکی

مطالب پیشنهادی :

هنوز نظری نوشته نشده است.

پاسخ